Tuman
myśli w mej głowie
przemierza odległe pustynie.
Świdruje i w piasku wiruje.
Unosi w lej piaskowy wysoko
i pod niebo szybuje.
Niczym lalka porcelanowa
z drewnianej pozytywki
wesoło tańcuje.
Obraca się lekko i dźwięcznie,
w rytm delikatnie kołuje.
Każde słowo w łańcuch połączone
i spójnie złączone
tworzy magiczną jedność.
Może dla mnie tylko rozumną.
Taką, tylko moją duszą uchwyconą
